ความโดดเดี่ยวจนถึงศตวรรษที่ 20

ตลอดประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่ Koh Samui เป็นโลกที่แยกออกมาต่างหาก จนถึงช่วงปลายศตวรรษที่ 20 เกาะแห่งนี้เป็นชุมชนที่พึ่งพาตนเองและติดต่อกับแผ่นดินใหญ่ของประเทศไทยเพียงเล็กน้อย แหล่งข้อมูลบางแห่งระบุว่า เกาะนี้แทบจะบริหารจัดการกันเองตามกฎท้องถิ่น ห่างไกลจากอำนาจส่วนกลางใน Bangkok โดยสิ้นเชิง จนถึงช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 ยังไม่มีถนนแม้แต่สายเดียว การเดินทางระหว่างหมู่บ้านจึงต้องใช้การเดินเท้า และเส้นทางระยะประมาณ 15 km จากฝั่งหนึ่งของเกาะไปยังอีกฝั่งอาจใช้เวลาเดินป่าผ่านป่าภูเขาตรงกลางเกาะเต็มวัน ทะเลคือทางหลวงที่แท้จริง บริการเรือประจำไปยังแผ่นดินใหญ่เริ่มขึ้นครั้งแรกในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 และการข้ามทะเลระยะทาง 35 km จาก Surat Thani ใช้เวลาเดินเรือทั้งวัน เมื่อแบ็กแพ็กเกอร์กลุ่มแรกเดินทางมาในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 เรือกลางคืนมายัง Nathon ยังคงเป็นวิธีเดินทางมาถึงตามปกติ ความโดดเดี่ยวนี้ช่วยอธิบายทั้งเอกลักษณ์ท้องถิ่นอันโดดเด่นของเกาะ และเหตุใดทุกอย่างจึงเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วเมื่อมีถนน เรือเฟอร์รี และสนามบินเข้ามา

ช่วงเวลาหรือวันที่

จนถึงช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1970

ไฮไลต์

• ยังไม่มีถนนจนถึงช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1970
• การข้ามเกาะคือการเดินป่าเต็มวัน
• บริการเรือไปยังแผ่นดินใหญ่เริ่มขึ้นครั้งแรกในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19
• การข้ามทะเลระยะทาง 35 km จาก Surat Thani ใช้เวลาเต็มวัน

เคล็ดลับท้องถิ่น

• เส้นทางเดินป่าภายในเกาะหลายสายทอดตามเส้นทางที่คนท้องถิ่นเคยใช้เดินทางระหว่างหมู่บ้าน

คำถามที่พบบ่อย

Koh Samui มีถนนสายแรกเมื่อใด?

การก่อสร้างถนนเริ่มขึ้นในปี 1967 และถนนวงแหวนสร้างเสร็จประมาณปี 1973 ก่อนหน้านั้นการเดินทางทั้งหมดใช้การเดินเท้าหรือเรือ

ผู้คนเดินทางมายัง Samui ก่อนยุคท่องเที่ยวได้อย่างไร?

โดยเรือจาก Surat Thani เป็นการเดินทางข้ามทะเลที่ใช้เวลานานเกือบทั้งวัน และต่อมามีเรือกลางคืนมายัง Nathon ให้บริการ